Donderochtend 30 september

Vanochtend met een filmploeg van L1TV in het Weerterbos geweest. Natuurlijk weinig tijd, maar gelukkig stond de groep bij de Brensbrug. Echter zonder hert. Toch heel kort gebrul uit het aangrenzende bos en op een gegeven moment kwam het plaatshert tevoorschijn. Verder was de groep niet echt actief, wel constateerde ik enige onrust in de groep. En dant bleek terecht, er kwam namelijk een tweede hert op de Brensbrug die weliswaar op gepast afstand bleef, maar toch. Het plaatshert liep richting het tweede hert en liet even duidelijk horen dat hij de baas was. Gevolgd door de aftocht van het tweede hert.

De uitzendig op L1 zal komend weekend plaatsvinden. Ik zal een doorlink plaatsen op deze blog, maar het zal zaterdag of zondag op L1 nieuws te zien zijn.

Henk Heijligers

Woensdag 29 september

Om 17.30 uur op pad met 15 personen. Nadat eerst nog enkele mensen hun auto hebben verplaatst en bij het bord nog iets verteld te hebben over het Klimaatbuffer project. Ook al verteld dat ik niet moet vergeten de flyers en de enveloppen aan het eind uit te delen.

Onderweg geen herten. Wel fotograven die op het weiland rechts van de weg een mannetjes hert weg hebben zien rennen. Op de toren wel veel herten te zien. Een groep van 17 dieren inclusief het plaatshert staat tegen de bosrand aan de overzijde van de Oude Graaf. Het plaatshert is af en toe flink aan het burlen. Mooi en duidelijk. Verder geen andere mannetjes herten te zien.

Op de terugweg zitten bij het zelfde weiland nog steeds de fotograven en nu ligt er een mannetjes hert met een erg groot gewei, uit te rusten in het gras. Een fotograaf heeft afgelopen vrijdagmiddag op deze weide een groot gevecht gezien tussen twee herten, waarbij een derde hert met de groep hinden vandoor is gegaan.

Dik tevreden stapt iedereen met flyer en enveloppe en zonder bekeuring, de auto in.   

Harry Cuypers

Dinsdag 28 september

Met een zeer belangstellende groep van 18 personen liepen we zachtjes richting Brensbrug. Vijfentwintig personen zouden komen, maar van één aangemelde groep van 15 hadden er 7 zich afgemeld.  Jammer voor andere mensen die niet meekonden omdat de groep vol was.

Wij, Jo en ik, hadden de bezoekers gevraagd niet te praten of dan maar te fluisteren. Achter de laatste bomenrij stonden we stil. Eén hinde zag ons reeds aankomen, waardoor een tweede hinde opstond en eveneens onze richting opkeek. Even later volgde het 1^e plaatshert hun voorbeeld. We wachtten geduldig tot de roedel aan ons gewend. Twee andere bezoekers stonden reeds naar de dieren te kijken.  Langzaam gingen voorwaarts tot iedereen vrij uitzicht had op de roedel van 18 dieren. Het was nevelig, maar we konden duidelijk het achterna zitten door het hert en het flemen van hem ziet. Ook het burlen kwam soms uit zijn keel. De bezoeker zagen dat het zogen van een jong nog altijd plaatsvindt. Het hert  verdween ongeveer vijftien minuten in het bos. Het slechte zicht verhinderde ons te ontdekken wat hij daar deed. De roedel stoorde zich niet aan de auto van een boswachter, die even met zijn zwaar ronkende motor bij ons stopte.  Ik was benieuwd of ook dit keer jonge mannetjes in de buurt van de uittoren liepen, dus zijn we verder gegaan. Inderdaad in de verte naast een drietal afstaande bomen op 11 uur bleek een hert te staan. Een donker silhouet in de mist.  Reeën hebben we, waarschijnlijk door het slechte zicht niet kunnen ontdekken.

Op de terugweg naar de Daatjeshoeve was er niet veel activiteit bij de roedel . De meesten lagen in het gras en het hert stond geheel links in de hoek van het grasland.

Ron Vodegel

Spontane verstiging Edelherten in Oost Nederland

Via natuurberichten.nl is een persbericht verschenen over de spontane vestiging van edelherten.
Zie: http://www.natuurbericht.nl/?id=4438&Eid=1583

Henk Heijligers

Maandag 27 september, avondexcursie

We vertrokken maandagavond met zo'n twintig mensen vanaf de Daatjeshoeve, het was de hele avond regenjassenweer en beslist geen sfeertje van: heldere, koude, rode zonsondergang met verdragende burlgeluiden uit het bos...

Omdat ik niet wist hoeveel mensen zouden komen, kon ik, toen ik vertrok, niet weten dat/hoeveel  mensen nog met filevertraging in aantocht waren.

Veiligheidshalve hield ik bij de Daatjehoeve een inleiding over het weerterbos van 8 minuten, bijgestaan door Jo, die de geweien toonde van ree  & hert.

Er sloten nog enkele vertraagde mensen aan, en toen we het bos in liepen, kwamen ook nog enkele te laatkomers uit Zuid Limburg aangehold.

Na eerst wat hertensporen bekeken te hebben (wissels), troffen wij een grote groep herten aan in het felgroene boerenweiland achter de Brensbrug. Deze groep lag/stond daar 's middag rond 14.00 uur ook al. De groep bestond uit  1 volwassen man, en 18 vrouwen & kroost.

De herten waren mooi te zien. Ze waren erg alert. Verschillende stonden op, toen wij en masse op de weg bleven staan, en gingen zelfs lopen. Het leek even dat ze het bos in wilden gaan, maar dat gebeurde toch niet. Het mannetje dat eerst in het gras lag, stond ook op, waarschijnlijk om de weglopende herten bij zich terug te halen op de open wei. Je zag hem drijven, en af en toe nam hij een houding aan alsof hij wilde gaan burlen, maar er kwam de hele avond  geen/amper geluid uit.

Je zag hem ook flemen.

Na in alle rust de herten bekeken te hebben, zijn we doorgelopen naar de wildtoren.

Ik verwachtte daar geen herten meer, maar een beetje warm lopen kon geen kwaad en sommigen wilden graag weten waar de wildtorren was. Onderweg gewezen op de kleine reenpoortjes en de grenskerk. Ook naar paddenstoelen gekeken. Wildtoren beklommen, geen herten gezien; wel  vragen gekregen over prikkeldraad en boerenvee.

Op de terugweg weer stilgestaan bij de herten, die nog steeds op de zelfde plek waren. Er klonk  heel zacht - ik was net aan het praten - wat gemurmel van het hert. Volgens sommigen was er ook geluid te horen uit het bos aan de andere zijde van het weggetje, maar dat heb ik zelf gemist.

Terug lopend naar de auto's, hebben we nog even gekeken naar vraat- en veegsporen. Een man vroeg naar de schade voor het bos door de herten. Ik heb uitgelegd dat wat bosbouwers vraatschade noemen, voor ecologen juist een verrijking betekent: meer structuurvariatie, licht- en warmte variatie; lokaal meer kruiden, insecten, amphibieen, vogels etc. 

Doorweekt  kwamen we terug bij de auto's. Ik ben  vergeten om de mensen na afloop een Kempenbroek folder te geven. Alleen de auto met IVN-ers uit Stein e.o. kon ik nog voorzien.

Hettie Meertens