Zaterdagochtend 30 september: 6 EDELHERTENMANNEN OP FOTO

Zo’n twintig enthousiaste bezoekers, waarvan diverse uit het westen vroeg de weg op moesten voor een bezoek aan het Weersterbos, trotseerden de harde regen. Deze natuurliefhebbers kregen waarvoor ze gekomen zijn. Niet minder dan twintig herten, verdeeld over tien mannen en tien wijfjes met jongen. Allemaal op de vlakte voor de toren. Zes van de mannen stonden al dan niet met spelgedrag zo dicht bij elkaar dat ze in één beeld waren te vangen [foto's Ron Vodegel].

Als eerste zagen mijn bezoekers voor het bosje gezien vanuit de looprichting naar de toren een man die verdreven werd door het in galop aanstormende plaatshert. Het plaatshert dreef vervolgens in dezelfde draf zijn hindengroep langs de achterkant van het bosje.

Voordien was er diverse keren geburl te horen. De toren bood uitzicht op nog meer mannelijke herten zoals eerder beschreven. Met de Exmoor pony’s, zwanen, blauwe en witte reigers, eenden en een groep putters in een boom werd het decor compleet. Een succesvol bezoek aan de edelherten op deze grijze en natte zaterdagochtend.

Ron Vodegel

Vrijdag 29 september: TOT AAN ANTWERPEN

Met 17 personen uit alle windstreken, van Heerlen, Valkenswaard en zelfs uit Brussel en Antwerpen liepen we het bos in. Onderweg even een flink buitje. Op de open vlakte tegen het eikenbosje aan zagen we het plaatshert liggen met de hindes. Weinig actie, we lopen door naar de uitkijktoren [foto Leo Kuijpers] en daar zien we het hert met het misvormde gewei en nog vier andere herten liggen.

Soms staan ze even op, laten ze zich helemaal zien en vervolgens gaan ze weer liggen. Teruglopend is het plaatshert een stuk actiever. Flink burlend om zijn vrouwtjes bij elkaar te houden en andere mannetjes op afstand te houden. Het wordt langzaam donker en nog nagenietend van de mooie herten met hun imposante geweien lopen we weer terug.

Leo Kuijpers

Woensdag 27 september: GESLAAGD

Op deze mooie nazomerdag vertrokken wij om 17.30 uur bij de Daatjeshoeve ( jammer dat er  toch mensen zijn die zich aanmelden en niet komen en daarmee voor anderen het onmogelijk maken om mee te gaan).
In het omheind edelhertengebied uitgebreid verteld over de koning van het bos en zijn manier van leven, waar ieder zeer geïnteresseerd was.
Via de grens van Limburg-Brabant langs het grenskerk monument. Geen hert te zien, wel luid burelen aan verschillende kanten.
Bij de toren aangekomen stond er een groep hindes met het plaatshert recht voor ons, links stonden 2 jongere herten (spitsers) uitdagend te burlen. Zij kwamen steeds dichterbij tot het plaatshert hen weer burelend tegemoet kwam waarna ze weer vertrokken tot gepaste afstand. Zij bleven dit herhalen, de groep hindes bleef rustig grazen, maar het plaatshert werd geen rust gegund, wat natuurlijk door de bezoekers zeer werd gewaardeerd.
Rechts van de toren achter de waterpoel lag nog een hert met 6 hindes/kalfjes. Zij liepen ook richting toren waar het plaatshert het moeilijk had; hij wist op een moment niet meer wat te doen. Plots werd het rustig en het werd al langzaam donker.
Zeer voldaan en met een heel tevreden groep werd richting daatjeshoeve gelopen waar de koffie weer zeer goed smaakte.
De bezoekers waren erg tevreden en enthousiast, over deze mooie avond. Met een uitnodiging voor een vuurvliegjesexcursie in Zuid-Limburg op zak, heb ik van een heel leuk en geïnteresseerde groep afscheid genomen. Al met al een geslaagde excursie.

Peter van den Brand

Dinsdag 26 september: PRACHTIGE NAZOMERAVOND

Met een kleine groep (10 personen) uit Zaandam, Bree en Veldhoven en na een korte uitleg over het edelhert vertrokken vanaf de Daatjeshoeve naar de wildtoren. Voor het wildrooster vertelt over het Weerterbos en de waterhuishouding, tevens het afgerasterd gebied besproken. In het begin leek het erop dat het vrij rustig zou zijn. De wei bij de oude graaf was leeg en van enig burlen was niets te horen. In het open gebied voor de grenskerk bevonden zich de exmoor pony’s met hun veulens. Verder naar de wildtoren en hier bovenop konden we een groep van 7 herten aanschouwen voor het ven. Links van de wildtoren bevond zich het plaatshert maar van de hindes was niets te zien. Het plaatshert verplaatste zich naar links achter het bosje links van de wildtoren. Een van de herten kwam richting wildtoren en liet duidelijk van zich horen, ging met zijn gewei door het gras woelen en tooide zo zijn gewei. In de verte hoorde we burlen vermoedelijk van het plaatshert dat in het bos was verdwenen. Op de terugweg in het open stuk voor het weiland bij de Oude Graaf was het noch steeds stil.
Enthousiasme over wat gezien en gehoord was op deze prachtige nazomeravond .

Léon Goossens

Maandag 25 september: ZWARTE OOIEVAAR

De excursie was volgeboekt met zeer belangstellende deelnemers die achteraf aangaven te hebben genoten van de wandeling en hetgeen ze konden waarnemen.

Onderweg naar de toren geen opvallende zaken en bij het begin van het open gebied van bij de toren een ree gespot. Op de toren volledige groep hinden, kalfjes en plaatshert zichtbaar. Lagen rustig tegen bosrand links van de toren. Aanvankelijk geen ander hert te zien. Na verloop van tijd kwamen twee grote herten uit het bos rechts van de toren. Liepen in de richting van de roedel. Hinden bewogen richting die twee herten en plaatshert sjokte daar achteraan. Er werd wat steviger geburld. Confrontatie werd vermeden. Het lijkt er op dat de rangorde is bepaald. Naast reigers, zilverreigers, ganzen etc. ook weer zwarte ooievaar te zien die langs de oever van het ven liep dat recht voor de toren ligt.

Voor menig aanwezige op de toren de eerste keer dat zie die vogel in levende lijve konden zien. Al met al tevreden deelnemers.

Frans Boonen